Tuesday 16 Esfand 01 02:11 ۳۱ بازديد
خوشنویسی، خطاطی یا زیبانویسی به معنای نوشتن همراه خلق زیبایی و به کارگیری هنر است. کسی که خوشنویسی میکند را «خطاط» یا «خوشنویس» مینامند.
ممکن است برای برخی افراد درک خوشنویسی به عنوان یک هنر سخت باشد؛ باید بدانیم که خطاط علاوه بر نگاشتن یک متن سعی بر این دارد که اثری هنری با آثار زیبایی شناختی خلق کند.
همچنینباید توجه داشته باشیم که کار خطاطی با نوشتن مطالب به صورت ساده، تایپوگرافی، حروف چینی و... دارد و باید این هنر سنتی را از دیگر ارزش های گرافیکی مدرن جدا کرد.
خوشنویسی در همه ی فرهنگ ها وجود دارد؛ اما در فرهنگ اسلامی و ایرانی به خصوص در سرزمین های شرقی دارای اهمیت زیادیست.
از ابزار خوشنویسی در سرزمین های اروپایی میتوان به انواع خودنویس اشاره کرد؛ اما ابزار خوشنویسی در فرهنگ اسلامی-ایرانی کمی متفاوت است که قصد دارم در این قسمت راجع به آن صحبت کنم.
قلم
برای خوشنویسی از قلمنی استفاده میشود که برای کیفیت بالای کار از نی های شوشتری و دزفولی برای نوشته های ریز یا متوسط استفاده و از نی خیزران برای نوشته هایی با ضخامت بیشتر استفاده میشود.
جوهر
برای خوشنویسی از مرکب مخصوص خوشنویسی استفاده میشود و برای آنکه جوهر بیشتر به قلم جذب شود به آن مقداری آب یا گلاب نیز به آن اضافه میکنند که برای نوشتن حروف کشیده کاربردیست.
کاغذ
در گذشته از کاغذ های دستساز برای خوشنویسی استفاده میشد که مراحل ساخت پیشیده ای داشتند ولی امروزه از کاغذ های گلاسه، نیمه گلاسه، گلاسه ی مات، ابروباد و در برخی موارد هم کاغذ دست ساز استفاده میشود.
* نباید فراموشکرد که استفاده از قلمنی و مرکب برای خوشنویسی سنتی موزد استفاده قرار میگیرد و برای خوشنویسی مدرن میتوان از ماژیک های خوشنویسی که در سایز های مختلف در بازار موجودند استفاده کرد.
البته ابزار خوشنویسی به همین سه قلم خلاصه نمیشود و ابزار خوشنویسی دیگری هم وجود دارد که در مطالب بعدی به آنها میپردازیم.